EFFECT OF TOPICAL HUMIC ACID ON EXCISIONAL PALATAL WOUND HEALING: A HISTOPATHOLOGICAL AND HISTOMORPHOMETRIC STUDY IN RATS

Background: The purpose of the present study was to examine the effects of topical humic acid application on healing in oral mucosa wound in rats. Material and Methods A total of 12-week-old 72 Wistar male rats weighing 280-300 gr were used in the study. The rats were randomly grouped in 4 groups as the Control Group (K) to which no applications were made, Chlorhexidine (0.12%) Group (CHX), 80 mg/kg Humic Acid Group (HA80), and 150 mg/kg Humic Acid Group (HA150). Mucosal defects of 5-mm-diameter were induced with punch in the palatal areas of the rats. These groups were further divided into 3 sub-groups to be sacrificed on days 7, 14 and 21. Epithelization, ülceration, polymorphic nuclear leukocytes (PNL), mononuclear cells (MNL), fibroblast and vascularization were examined in histopathologic evaluations. In addition, photos of the tissue samples were taken and transferred to the computer medium for histo-morphometric examinations. Results As a result of the statistical analyses, no significant differences were detected among the groups in terms of epithelization degree, PNL and MNL cell infiltration on days 7, 14 and 21. The ulcerated areas were low in HA150 Group compared to the other groups, and there was a significant difference in this respect (p<0.05). Vascularization degrees were evaluated, the K Group and HA150 Group showed better results on day 7 (p<0.05). On days 14 and 21, no significant differences were detected among the groups (p>0.05). Wound area measurement scores were lower in HA150 Group compared to the other groups, and this result showed that the healing in HA150 Group was better (p<0.05). Conclusions As a result of the present study, it was found that humic acid increased wound healing in oral cavity.

Amaç: Bu çalışmanın amacı; hümik asitin topikal olarak uygulanmasının ratlarda ağız mukozasındaki yara iyileşmesine etkilerinin, histopatolojik ve histomorfometrik olarak araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler Denek olarak 12 haftalık, ortalama ağırlıkları 280-300 gr olan Wistar cinsi 72 adet erkek rat kullanıldı. Ratlar rastgele seçilerek hiç bir ajan uygulanmayan kontrol grubu (K), klorheksidin (%0.12) grubu (CHX), 80 mg/kg hümik asit grubu (HA80) ve 150 mg/kg hümik asit grubu (HA150) olmak üzere 4 ana gruba ayrıldı. Ratlarda palatinal bölgede, punch ile 5 mm çapında mukozal defekt oluşturuldu. Bu gruplar kendi içerisinde 7., 14. ve 21. günlerde sakrifiye edilmek üzere 3 alt gruba ayrıldı. Ratlar sakrifiye edildikten sonra histopatolojik inceleme için doku örnekleri alındı. Histopatolojik değerlendirmede; epitelizasyon, ülserasyon, polimorfo nükleer lökositler (PNL), mononükleer hücreler (MNL), fibroblast ve vaskülarizasyona bakıldı. Ayrıca doku örnekleri histomorfometrik inceleme için fotoğraflanarak bilgisayar ortamına aktarıldı. Bulgular Yapılan istatistiksel analiz sonucunda tüm gruplar arasında 7.,14. ve 21. günlerde epitelizasyon derecesi, PNL ve MNL hücre infiltratı açısından anlamlı bir fark bulunmadı. HA150 grubundaki ülsere alanlar diğer gruplara oranla daha az miktardaydı ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,05). Vaskülarizasyon değerlerine bakıldığında 7. günde K grubu ve HA150 grubu daha iyi sonuçlar gösterdi (p<0,05). 14. ve 21. günlerde ise gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Yara yüzey alan ölçümleri, HA150 grubunda diğer gruplara kıyasla daha düşük miktardaydı ve bu sonuç, HA150 grubundaki iyileşmenin daha iyi olduğunu gösterdi (p<0,05). Sonuç Bu çalışmanın sonucunda hümik asitin, ağız boşluğundaki yara iyileşmesini arttırdığı görüldü. Ayrıca klorheksidinin yara iyileşmesini olumsuz yönde etkilemediği tespit edildi.