Farklı onarım protokollerinin ve yapay yaşlandırmanın kompozitin polimer-infiltre seramik ağ materyaline bağlanma kuvvetine etkisi
Öz
Özet
Amaç: Polimer-infiltre seramik ağ (PICN) restorasyonun kompozit ile onarımında bağlantı gücü uygulanan onarım protokolüne bağlı olarak değişebilir ve zamanla azalabilir. Bu çalışmanın amacı, farklı onarım protokollerinin ve yapay yaşlandırmanın PICN malzemesine onarım için kullanılan kompozitin kayma bağlantı dayanımı (SBS) üzerindeki etkisini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntemler: PICN CAD/CAM bloklardan (Vita Enamic) kesilerek elde edilen ve yapay olarak yaşlandırılan (5°C ile 55°C arasında 5000 termal döngü) numuneler uygulanan onarım protokolüne göre rastgele 5 gruba ayrıldı: 1) TS: tribokimyasal silika kaplama & Single Bond Universal, 2) ES: hidroflorik asit (HF) ile pürüzlendirme- Single Bond Universal; 3) EU: HF ile pürüzlendirme- Ultradent Porselen Onarım Sistemi 4) GU: elmas frez ile aşındırma- Ultradent Porselen Onarım Sistemi; 5) GI: elmas frezle aşındırma- Ivoclar Vivadent Porselen Onarım Sistemi. Onarım için kompozit rezin silindirinin uygulanmasının ardından örnekler yapay yaşlandırma prosedürü dikkate alınarak 2 alt gruba (n = 12) ayrıldı: başlangıç / yaşlandırma (5°C ile 55°C arasında 5000 termal döngü). SBS testleri universal test cihazı kullanılarak gerçekleştirildi ve başarısızlık tipleri PICN içinde kohezif, kompozit içinde kohezif, adezif ve karışık olarak sınıflandırıldı. SBS verileri istatistiksel olarak tek yönlü ANOVA, faktöryel ANOVA, asgari önemli fark ve Duncan testleri ile analiz edildi. (α=0.05) Başarısızlık modları, her grup için yüzde olarak hesaplandı.
Bulgular: ES ve GU için ortalama SBS değerleri, başlangıçta TS'den daha yüksekti (p<0.05). Yaşlandırma prosedüründen sonra EU ve GU, ES'den daha düşük SBS gösterdi (p<0.05). Yaşlandırma prosedürü ES, EU ve GU için SBS'yi başlangıca kıyasla azalttı (p<0.05). Genel olarak başarısızlık modları başlangıçta PICN içinde kohezif olarak gözlenirken, yaşlandırmadan sonra ağırlıklı olarak kohezif başarısızlık gösteren tek grup EU idi.
Sonuçlar: Zaman verimliliği ve etkinlik göz önüne alındığında, HF ile aşındırmanın ardından Single Bond Universal uygulaması PICN için ağız içi onarım protokolü olarak önerilebilir.
Anahtar Kelimeler
Influence of different repair protocols and artificial aging on bond strength of composite to a CAD/CAM polymer-infiltrated ceramic
Abstract
Abstract
Objectives: The repair bond strength of the composite to a polymer-infiltrated ceramic network (PICN) restoration may vary depending on the repair protocol used and may decrease over time. The aim of this study was to evaluate the effects of different repair protocols and artificial aging on shear bond strength (SBS) of a composite for repair to PICN material.
Materials and methods: Artificially aged specimens (5000 thermal cycles between 5°C and 55°C) sliced from PICN CAD/CAM blocks (Vita Enamic) were randomly divided into 5 groups according to the repair protocol applied: 1) TS: tribochemical silica coating-Single Bond Universal 2) ES: etching with hydrofluoric acid (HF)-Single Bond Universal 3) EU: etching with HF-Ultradent Porcelain Repair System 4) GU: grinding with diamond bur-Ultradent Porcelain Repair System 5) GI: grinding with diamond bur-Ivoclar Vivadent Ceramic Repair System. After receiving a composite resin cylinder for repair, specimens were further divided into 2 subgroups considering artificial aging procedure (n=12): baseline/aging (5000 thermal cycles between 5°C and 55°C). SBS tests were performed by using a universal testing machine and failure types were classified as cohesive failure in PICN, cohesive failure in composite, adhesive, and mixed. The SBS data were analyzed with 1-way ANOVA,factorial ANOVA, least signifigance difference, and Duncan tests (α=0.05). Failure modes were calculated as a percentage.
Results: The mean SBSs for ES and GU were higher than TS at baseline (p<0.05). After aging procedure, EU and GU showed lower SBS than ES (p<0.05). Aging decreased the SBS for ES, EU and GU compared to baseline (p<0.05). The failure modes in general were observed as cohesive in PICN at baseline, while the only group that showed cohesive failure predominantly was EU after aging.
Conclusions: Considering the time-efficiency and effectiveness, etching with HF followed by Single Bond Universal application can be recommended as the intraoral repair protocol for PICN.
Keywords
The authors are grateful to Prof. Dr. Ensar Baspinar who performed the statistical analyses of this study and Mustafa Yeşil for his assistance as the laboratory technician.