Distraksiyon osteogenezinde düşük yoğunlukta ultrason stimülasyonunun kemik mineral yoğunluğuna etkisinin DEXA ile incelemesi

Objectives: Distraction osteogenesis (DO) is a surgical method which provides new bone formation by gradually increasing the distance between bone segment surfaces created by osteotomy. In the present study assessing the effect of low intensity pulsed ultrasound stimulation (LIPUS) on bone mineral density (BMD) of the bone formed in distraction osteogenesis (DO) with dual energy X-ray absorptiometry (DEXA) and making a comparison between postoperative 30th and 60th days was aimed.
Materials and Methods: A total of 8 New Zealand rabbits were used in the study While DO was applied to 4 rabbits, 4 were applied 30mW/cm2 (1Mhz) LIPUS on DO site for 20 min a day during distraction period in addition to DO application
Results: In LIPUS group, mean BMD values were seen to be above the initial values on 30th day while on 60th day the increase ratio was greater when compared. BMD values were seen to be below initial values both on 30 and 60 days postoperatively in control group.
Conclusion: By the effect of LIPUS, majority of bone maturation is completed within the first 30 days and gained bone may resist to functional forces.

ÖZET
Amaç: Distraksiyon osteogenezi (DO), osteotomi ile oluşturulmuş kemik segmentlerinin apareyler yardımı ile kademeli olarak birbirinden ayrılmasıyla birlikte yeni kemik oluşumunun sağlandığı cerrahi bir yöntemdir. Bu çalışmada Düşük Yoğunlukta Ultrason Stimülasyonu’nun (DYUS) DO’ inde oluşan kemiğin mineral yoğunluğu üzerine etkinliğinin, cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası otuzuncu ve altmışıncı günlerde Dual Enerji X Işını Absorbsiyormetrisi (DEXA) yöntemi ile fotodensitometrik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada 8 Yeni Zelanda tavşanı dahil edilmiştir. Tavşanların mandibulalarına DO uygulaması yapılmıştır. 4 tavşana DO uygulamasına ek olarak distraksiyon periyodunda DYUS uygulaması yapılırken 4 tavşana sadece DO uygulaması yapılarak kontrol grubunu oluşturmaları sağlanmıştır.
Bulgular: DYUS uygulaması yapılan grupta kemik mineral yoğunluğunun otuzunca günde başlangıç seviyesinin üzerinde bir değere ulaştığı gözlenmiştir. Aynı grupta altmışıncı günde kemik mineral yoğunluğu değerleri bir miktar daha artmıştır. Kontrol grubunda otuzuncu günde kemik mineral yoğunluğu azalırken altmışıncı günde başlangıç seviyesine yakın değerlere ulaşılmıştır.
Sonuç: DYUS’ un etkisiyle DO’inde kemik olgunlaşmasının büyük bir bölümünün ilk 30 günde tamamlandığı ve kazanılan kemiğin fonksiyonel kuvvetlere direnç gösterebileceği düşünülebilir.
Anahtar Kelimeler: Distraksiyon Osteogenezi, düşük yoğunlukta ultrason stimülasyonu, kemik mineral yoğunluğu.