A BRIEF RADIOGRAPHIC REPORT FROM TWO COMMON ODONTOGENIC CYSTS IN JAWS WITH FOLLICULAR RADIOLUCENT APPEARANCE

Amaç: Perikoronal radyolüsensiler rutin dişhekimliği muayenelerinde yaygın patolojik bulgulardır. Dentigeröz kist en yaygın patolojik perikoronal radyolüsensi ve aynı zamanda odontojenik keratokist (OKC) yaygın ve yüksek nüks gösteren agresif bir lezon olduğundan dolayı, bu lezyonların radyografik özellikleri panoramik radyografi ve konik ışınlı bilgisayarlı tomografi kullanılarak tartışıldı.

Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel vaka serisi çalışmasında 2008-2013 yılları arasında Mashhad / İran'da özel maksillofasiyal radyoloji merkezine veya dişhekimliği fakültesine sevk edilen 56 hastanın radyolüsent perikoronal lezyonunun dentigeröz kist veya OKC'nin histopatolojik sonuçları ile çenelerde görüldüğü radyografileri iki maksillofasiyal radyolog tarafından ayrı ayrı incelendi. Her iki gözlemci de patoloji sonuçlarının farkında değildi. Lezyonlar, yerleri, çevresi ve çevreleyen yapılar üzerindeki etkisine göre değerlendirildi. Elde edilen veriler tanımlayıcı tablolar kullanılarak analiz edildi.

Bulgular: 56 hastada 56 lezyon tespit edildi. 20 OKC ve 36 dentigeröz kist vardı. Dentigeröz kistlerin ve OKC'lerin çoğunluğu posterior mandibulada ortaya çıkmış ve iyi kortekslenmiş bir sınır göstermiştir. OKC olgularında dış kök rezorpsiyonu daha yüksekti. Ek olarak, burun zemini, mandibuler kanal, bukal ve lingual korteks (genişleme şeklinde) gibi çevreleyen yapıların (diş hariç) yer değiştirme eğilimleri, korteks, burun zemini veya sinüs duvarlarının tahrip edilmesi, OKC'de dentigerous kistten daha yüksekti.

Sonuçlar: Bu çalışmada, diş yer değiştirmesinin haricinde, çevre yapılara etkisi ile ilgili diğer parametreler OKC'de dentigeröz kistten daha yüksek dağılım gösterdi.

Objectives: Pericoronal radiolucencies are common pathologic findings in regular dental checkups. Since dentigerous cyst is the most common pathologic pericoronal radiolucency and as odontogenic keratocyst (OKC) is a common cyst also and an aggressive lesion with high recurrence, radiographic features of these lesions were discussed in this study using panoramic radiography and cone beam computed tomography.

Materials and Methods: In this cross-sectional case series study, radiographs from 56 patients who were referred to  a private maxillofacial radiology center or  dentistry faculty in Mashhad/Iran from 2008 to 2013 in which radiolucent pericoronal lesion was observed in jaws with histopathologic results of dentigerous cyst or OKC were separately examined by two maxillofacial radiologists. Both observers were unaware of pathology results. Lesions were assessed based on their location, periphery, and impaction on the surrounding structures. Then, obtained data were analyzed using descriptive tables.

Results: 56 lesions were identified in 56 patients. There were 20 odontogenic keratocyst and 36 dentigerous cysts. The majority of dentigerous cysts and OKCs occurred in the posterior mandible and showed a well corticated border. External root resorption was higher in OKC cases. In addition, displacement tendency of surrounding structures (other than tooth) such as nasal floor, mandibular canal, buccal and lingual cortex (in the form of expansion) as well as destruction of cortex, nasal floor or sinus walls was higher in OKC than in dentigerous cyst.

Conclusion: Except of tooth displacement other parameters related to the effect on surrounding structures in this study showed higher frequency in OKC than dentigerous cyst.