Post-Loading Radiographic Texture Changes After Lateral Sinus Floor Elevation: A Compartment-Based Fractal Dimension Analysis

Objectives: This retrospective radiographic study aimed to compare post-loading fractal dimension (FD) changes in loaded residual bone and grafted sinus areas with those in corresponding non-loaded areas after lateral sinus floor elevation with simultaneous implant placement. Materials and Methods: Thirty-five patients treated in the posterior maxilla were included. Panoramic radiographs obtained on the day of surgery (T0) and 18–24 months after functional loading (T1) were analyzed. FD analysis was performed using ImageJ according to the box-counting method. Loaded residual bone and loaded grafted area values were calculated as the mean of mesial and distal implant-adjacent regions, while non-loaded residual bone and grafted areas were evaluated separately. Longitudinal changes were calculated as ΔFD = T1 − T0. Within-region changes and paired comparisons between loaded and corresponding non-loaded areas were analyzed using paired-samples t-tests. Results: FD increased significantly in loaded residual bone from 0.719 ± 0.114 to 0.849 ± 0.059 (p < 0.001), whereas the non-loaded residual bone area remained stable (0.955 ± 0.105 to 0.974 ± 0.129; p = 0.220). FD remained unchanged in the loaded grafted area (0.811 ± 0.117 to 0.806 ± 0.096; p = 0.783), but decreased significantly in the non-loaded grafted area (0.962 ± 0.119 to 0.798 ± 0.055; p < 0.001). ΔFD differed significantly between loaded and non-loaded residual bone (+0.129 ± 0.096 vs. +0.019 ± 0.089; p < 0.001) and between loaded and non-loaded grafted areas (−0.005 ± 0.107 vs. −0.164 ± 0.126; p < 0.001). Conclusions: Compartment-based FD analysis revealed distinct post-loading radiographic texture patterns in residual bone and grafted sinus areas. Native residual bone and grafted compartments may exhibit different trabecular responses under the post-loading peri-implant environment. FD analysis may help monitor longitudinal radiographic pattern changes, but should not be interpreted as direct evidence of histological maturation or implant stability.

Amaç: Bu retrospektif radyografik çalışmada, lateral sinüs tabanı yükseltmesi ve eş zamanlı implant yerleştirilmesi sonrasında yükleme döneminde ortaya çıkan fraktal boyut (FB) değişimlerinin, rezidüel kemik ve greftlenmiş sinüs alanlarında bölge temelli olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda, implanta komşu yük alan bölgeler ile karşılık gelen yük almayan bölgeler karşılaştırılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya lateral sinüs tabanı yükseltmesi ile eş zamanlı implant yerleştirilen 35 hasta dahil edilmiştir. Cerrahi günü elde edilen panoramik radyografiler T0, fonksiyonel yüklemeden 18–24 ay sonra elde edilen takip radyografileri ise T1 olarak tanımlanmıştır. Yük alan rezidüel kemik ve yük alan greftlenmiş alan değerleri, implanta komşu mezial ve distal bölgelerden elde edilen FB değerlerinin ortalaması alınarak hesaplanmıştır. Yük almayan rezidüel kemik ve yük almayan greftlenmiş alanlar ise ayrı olarak değerlendirilmiştir. Longitudinal değişim ΔFB = T1 − T0 şeklinde hesaplanmıştır. Bölge içi T0–T1 değişimleri ile yük alan ve karşılık gelen yük almayan bölgeler arasındaki ΔFB farkları eşleştirilmiş örneklem t testi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Yük alan rezidüel kemikte FB değeri T0’dan T1’e anlamlı olarak artmıştır (0.719 ± 0.114-0.849 ± 0.059; p < 0.001). Buna karşılık, yük almayan rezidüel kemik alanında anlamlı bir değişim izlenmemiştir (0.955 ± 0.105-0.974 ± 0.129; p = 0.220). Yük alan greftlenmiş alanda FB değeri stabil kalmıştır (0.811 ± 0.117-0.806 ± 0.096; p = 0.783). Ancak yük almayan greftlenmiş alanda anlamlı FB azalması saptanmıştır (0.962 ± 0.119-0.798 ± 0.055; p < 0.001). ΔFB değerleri, yük alan ve yük almayan rezidüel kemik bölgeleri arasında (+0.129 ± 0.096 ve +0.019 ± 0.089; p < 0.001) ve yük alan ve yük almayan greftlenmiş alanlar arasında (−0.005 ± 0.107 ve −0.164 ± 0.126; p < 0.001) anlamlı farklılık göstermiştir. Sonuçlar: Bölge temelli FB analizi, lateral sinüs tabanı yükseltmesi ve eş zamanlı implant yerleştirilmesi sonrasında rezidüel kemik ve greftlenmiş sinüs alanlarının yükleme sonrası farklı radyografik doku paternleri sergileyebileceğini göstermiştir. Bulgular, doğal rezidüel kemik ile greftlenmiş alanların yükleme sonrası peri-implant çevrede farklı trabeküler yanıtlar gösterebileceğine işaret etmektedir. FB analizi, sinüs augmentasyonu ve implant yüklemesi sonrasında longitudinal radyografik patern değişimlerinin izlenmesinde yardımcı bir yöntem olarak değerlendirilebilir. Ancak bu bulgular histolojik maturasyonun, greft kalitesinin veya implant stabilitesinin doğrudan kanıtı olarak yorumlanmamalıdır.