Determinants of Early and Late Complications After Lateral Window Sinus Elevation: A Two-Year Retrospective Cohort Study

Objectives: To evaluate early postoperative complications and 1- and 2-year implant-related outcomes following lateral window maxillary sinus floor augmentation by correlating CBCT-based anatomical parameters with surgical and prosthetic variables. Materials and Methods: This retrospective single-center cohort study included 134 patients who underwent lateral window sinus augmentation between 2020 and 2023. Preoperative CBCT imaging was used to assess residual bone height, lateral wall thickness, palatal–nasal recess angle, ostium diameter, Schneiderian membrane thickness (<3 mm or ≥3 mm), presence of septa, sinus pathology, and alveolar antral artery (AAA) diameter (≤2 mm or >2 mm). Early postoperative complications were recorded within the first month. Implant-related outcomes at 1 and 2 years were classified as implant failure or peri-implant crestal bone resorption (CBR). Statistical analyses included univariate tests and multivariate logistic regression (p<0.05). Results: Early postoperative complications were rare and mainly consisted of graft exposure/infection and bleeding/hematoma. A significantly higher incidence of early complications was observed in cases with AAA diameter >2 mm, with bleeding/hematoma occurring exclusively in this group (p=0.006). Other anatomical parameters, including ostium diameter, showed no significant association with early complications. At 1 year, implant outcomes were significantly associated with prosthetic superstructure type, residual crestal bone height, intraoperative complications—particularly Schneiderian membrane perforation—and postoperative complication management strategy. These associations were primarily driven by increased CBR rather than implant failure. At 2 years, prosthetic superstructure type remained significantly associated with outcomes, while Schneiderian membrane thickness ≥3 mm was linked to higher CBR rates. Implant failure remained infrequent throughout the follow-up period. Conclusions: Lateral window sinus augmentation yielded predictable short- and mid-term outcomes when guided by CBCT-based presurgical assessment and structured postoperative management. Vascular anatomy, particularly AAA diameter, was the main determinant of early bleeding-related complications, whereas prosthetic design was the most consistent factor influencing long-term crestal bone changes.

Amaç: Lateral pencere tekniği ile maksiller sinüs tabanı yükseltimi sonrası erken postoperatif komplikasyonlar ile 1 ve 2 yıllık implant ilişkili sonuçları, CBCT temelli anatomik parametrelerin cerrahi ve protetik değişkenlerle birlikte değerlendirilmesi yoluyla incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif, tek merkezli kohort çalışmaya 2020–2023 yılları arasında lateral pencere sinüs augmentasyonu uygulanan 134 hasta dahil edilmiştir. Preoperatif CBCT görüntüleri kullanılarak rezidüel kemik yüksekliği, lateral duvar kalınlığı, palatal–nazal reses açısı, ostium çapı, Schneiderian membran kalınlığı (<3 mm veya ≥3 mm), septa varlığı, sinüs patolojisi ve alveolar antral arter (AAA) çapı (≤2 mm veya >2 mm) değerlendirilmiştir. Erken postoperatif komplikasyonlar ilk ay içinde kaydedilmiştir. İmplant ilişkili sonuçlar 1. ve 2. yıllarda implant kaybı veya peri-implant krestal kemik rezorpsiyonu (CBR) olarak sınıflandırılmıştır. İstatistiksel analizlerde tek değişkenli testler ve çok değişkenli lojistik regresyon kullanılmıştır (p<0,05). Bulgular: Erken postoperatif komplikasyonlar nadir görülmüş ve çoğunlukla greft açığa çıkması/enfeksiyon ile kanama/hematom şeklinde ortaya çıkmıştır. AAA çapının >2 mm olduğu olgularda erken komplikasyon sıklığı anlamlı derecede daha yüksek bulunmuş, kanama/hematom yalnızca bu grupta gözlenmiştir (p=0,006). Ostium çapı dahil diğer anatomik parametreler ile erken komplikasyonlar arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Birinci yılda implant sonuçları; protetik üst yapı tipi, rezidüel krestal kemik yüksekliği, özellikle Schneiderian membran perforasyonu olmak üzere intraoperatif komplikasyonlar ve postoperatif komplikasyon yönetimi ile anlamlı ilişki göstermiştir. Bu ilişkiler ağırlıklı olarak artmış CBR ile ilişkili olup implant kaybı nadir izlenmiştir. İkinci yılda protetik üst yapı tipi anlamlılığını korurken, Schneiderian membran kalınlığının ≥3 mm olması daha yüksek CBR oranları ile ilişkili bulunmuştur. Sonuçlar: CBCT temelli cerrahi planlama ve düzenli postoperatif takip ile lateral pencere sinüs elevasyonu kısa ve orta dönemde öngörülebilir sonuçlar sağlamaktadır. Erken kanama ilişkili komplikasyonlarda vasküler anatomi belirleyici olurken, uzun dönem krestal kemik değişikliklerinde protetik tasarımın daha etkili olduğu görülmüştür.