Evaluation of Dental Students' and Dentists' Knowledge, Attitudes, and Perceptions Regarding the Use of Artificial Intelligence in Clinical Diagnosis and Treatment

Objectives A cross-sectional study was conducted from May 15 to June 15, 2024 at the Faculty of Dentistry, Istanbul University to evaluate the perspectives of dental students and dentists on artificial intelligence (AI) and the use of robotic systems in dental treatment. Materials and Methods The study was conducted through an online questionnaire completed by 450 participants divided into three groups: Group A (first and second-year students), Group B (third, fourth and fifth-year students) and Group C (dentists). The survey included questions on sociodemographic characteristics, levels of knowledge and interest in AI, opinions on robotic technologies, and the perceived role of AI in dental practice. Data were analyzed using SPSS v25 with descriptive statistics and appropriate statistical tests. Results Among the participants, 76.2% were female and 23.8% were male. The majority reported limited knowledge about AI applications in dentistry. 79.8% of the participants disagreed that AI could replace dentists, emphasizing instead its potential to support clinical practice. In caries diagnosis and treatment, most participants preferred that dentists utilize AI assistance rather than robotic systems functioning independently. Conclusions The findings indicate the importance of incorporating AI into dental education programs. Clinical experience and level of specialization were identified as factors influencing trust in AI systems. Participants strongly emphasized that robotic systems should work in collaboration with dentists rather than operate on its own.

Amaç Bu kesitsel çalışma, 15 Mayıs – 15 Haziran 2024 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’nde yürütülmüş olup, diş hekimliği öğrencileri ve diş hekimlerinin yapay zeka ile robotik sistemlerin dental tedavide kullanımı konusundaki görüşlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler Çalışma, üç gruba ayrılmış toplam 450 katılımcı tarafından çevrimiçi anket kullanılarak gerçekleştirilmiştir: Grup A (birinci ve ikinci sınıf öğrencileri), Grup B (üçüncü, dördüncü ve beşinci sınıf öğrencileri) ve Grup C (diş hekimleri). Anket, sosyodemografik özellikler, katılımcıların yapay zeka hakkındaki bilgi düzeyi ve ilgisi, robotik teknolojilere ilişkin görüşleri ve yapay zekanın diş hekimliği pratiğinde algılanan rolünü içeren sorulardan oluşmuştur. Veriler SPSS v25 programı ile tanımlayıcı istatistikler ve uygun istatistiksel testler kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular Araştırmaya katılanların % 76,2’sini kadınlar, % 23,8’ini erkekler oluşturmuştur. Katılımcıların çoğu, diş hekimliğinde yapay zeka uygulamaları konusunda sınırlı bilgiye sahip olduğunu bildirmiştir. % 79,8’lik kesim, yapay zekanın diş hekimlerinin yerini alabileceği görüşüne katılmamış, bunun yerine onun klinik pratiği destekleyici rolünü vurgulamışlardır. Çürük tanı ve tedavisinde, katılımcıların önemli bir kısmı bağımsız çalışan robotik sistemlerden ziyade, diş hekimlerinin yapay zeka yardımıyla çalışmasını tercih etmiştir. Sonuçlar Elde edilen bulgular, yapay zekanın diş hekimliği eğitim programlarına entegrasyonunun önemini ortaya koymaktadır. Klinik deneyim ve uzmanlık düzeyi, yapay zeka sistemlerine olan güveni etkileyen faktörler olarak belirlenmiştir. Katılımcılar, robotik sistemlerin tek başına çalışmasındansa diş hekimleri ile iş birliği içinde faaliyet göstermesi gerektiğini güçlü biçimde vurgulamışlardır.