Effect of 38% Silver Diamine Fluoride on the Discoloration of Sound Primary and Permanent Enamel: A Spectrophotometric Study

Objectives: Silver diamine fluoride (SDF) is widely recognized as an effective, minimally invasive agent for caries management. Despite its cariostatic and preventive benefits, the main drawback is the dark discoloration of dental hard tissues. This in vitro study aimed to evaluate the discoloration potential of 38% SDF on sound enamel surfaces of primary and permanent teeth, and to assess the mitigating effects of potassium iodide (KI) and post-treatment rinsing. Materials and Methods: A total of 120 extracted molars (primary and permanent, n = 60 each) with intact enamel were randomly allocated into eight groups (n = 15) according to treatment protocol: SDF without rinsing, SDF with rinsing, SDF + KI without rinsing, and SDF + KI with rinsing. Color measurements (CIE Lab* system) were recorded using a spectrophotometer at baseline, immediately after application, 24 hours, 72 hours, and 1 week. Color change (ΔE) values were calculated, with ΔE ≥ 3.7 considered clinically perceptible. Statistical analysis was performed with significance set at p< 0.05. Results: SDF without rinsing produced the greatest discoloration in both dentition types (p < 0.001), with ΔE values exceeding the perceptibility threshold at all time points. The combination of SDF + KI followed by rinsing resulted in the lowest ΔE values, remaining below clinical significance during early intervals. Groups treated with KI alone or rinsing alone exhibited intermediate levels of staining, without significant differences between them (p > 0.05). Permanent teeth generally showed more pronounced darkening than primary teeth. Conclusions: Within the limitations of this in vitro study, 38% SDF caused clinically perceptible discoloration on sound enamel of both primary and permanent teeth, especially without rinsing. The adjunctive use of KI with immediate rinsing effectively minimized staining. Clinicians should exercise caution when applying SDF to esthetically sensitive areas, and inform patients or caregivers of potential discoloration risks.

Amaç: Gümüş diamin florür (SDF), çürük yönetiminde etkili, minimal invaziv bir ajan olarak yaygın şekilde kullanılmaktadır. Ancak, sahip olduğu çürük önleyici ve tedavi edici avantajlarına rağmen, en önemli dezavantajı dental sert dokularda oluşturduğu koyu renklenmedir. SDF’nin sağlam mine dokusunda renklenmeye neden olma potansiyeline ilişkin kanıtlar sınırlı olup, özellikle süt ve daimi dişler arasında karşılaştırmalı veriler yetersizdir. Bu çalışmanın amacı, %38 SDF’nin sağlam süt ve daimi mine yüzeylerinde oluşturduğu renklenme potansiyelini değerlendirmek ve potasyum iyodür (KI) ile uygulama sonrası durulamanın etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Klinik olarak sağlam mineye sahip toplam 120 çekilmiş molar diş (60 süt, 60 daimi) rastgele sekiz gruba (n=15) ayrıldı: SDF durulama yapılmadan, SDF durulama ile, SDF + KI durulama yapılmadan ve SDF + KI durulama ile. Renk ölçümleri (CIE Lab* sistemi) spektrofotometre ile başlangıçta, uygulamadan hemen sonra, 24 saat, 72 saat ve 1 hafta sonra yapıldı. Renk değişimi (ΔE) değerleri hesaplandı ve ΔE ≥ 3.7 klinik olarak fark edilebilir eşik olarak kabul edildi. İstatistiksel anlamlılık p < 0.05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: SDF’nin durulama yapılmadan uygulandığı gruplarda her iki diş tipinde de en yüksek renklenme gözlendi (p < 0.001) ve tüm zaman noktalarında ΔE değerleri eşik değerin üzerinde bulundu. SDF + KI uygulamasını takiben yapılan durulama, en düşük ΔE değerlerini verdi ve erken dönemlerde klinik açıdan anlamlılık eşiğinin altında kaldı. Yalnızca KI ya da yalnızca durulama uygulanan gruplar orta düzeyde renklenme gösterdi ve aralarında anlamlı fark bulunmadı (p > 0.05). Daimi dişlerdeki renklenme süt dişlerine kıyasla daha belirgindi. Sonuçlar: Bu in vitro çalışmanın sınırlılıkları dahilinde, %38 SDF hem süt hem de daimi sağlam mine üzerinde klinik olarak fark edilebilir renklenmeye yol açmıştır, özellikle de durulama yapılmadığında. KI’nin ek olarak kullanılması ve hemen ardından yapılan durulama renklenmeyi etkin biçimde azaltmıştır. Klinik uygulamalarda, özellikle estetik açıdan önemli bölgelerde dikkatli olunmalı ve olası renklenme riski konusunda hasta ve ebeveynler bilgilendirilmelidir.