Effects of Different Surface Treatments on Flexural Strength of Zirconium Oxide Cores
Abstract
Objective: The aim of this study was to investigate the effect of different surface treatments on the biaxial flexural strength of zirconia and to determine phase transformation before and after sintering.
Materials and Methods: 150 cylindrical specimens with the dimensions 15 mm diameter and 1,3 mm height were obtained from semi-sintered Y-TZP blocks. These specimens were randomly separated into subgroups; sandblasting, Er:YAG laser, Nd:YAG laser, Er:YAG laser+sandblasting, Nd:YAG laser+sandblasting, fine grain bur, coarse grain bur. Half of the semi-sintered Y-TZP samples were treated before sintering and the others were treated after the sintering procedures. No treatment was performed in control group. Biaxial flexural strength test was performed to all samples. X-ray diffraction analysis (XRD) were performed to identify transformed monoclinic phase. The data were analyzed by Kruskal-Wallis, Man Whitney U test and Wilcoxon test (p<0,05).
Results: Specimens that were treated before sintering had lower biaxial flexural strength. The highest biaxial flexural strength values in all groups were seen in sandblasting groups and the lowest in grinding groups. According to the XRD analysis the highest phase transforme was determined in sandblasting groups. Sandblasting, Er-YAG laser+sandblasting and Nd-YAG laser+sandblasting were greatly increased the biaxial flexural strength of all the surface treatments after sintering. All the sandblasting treatments were found more monoclinic phase was found than other groups.
Conclusions: Surface treatments were found to affect both the mechanical properties and phase changes of zirconia.
Keywords
Zirkonyum Oksit Alt Yapı Üzerine Uygulanan Farklı Yüzey Işlemlerinin Bükülme Dayanımına Etkileri
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı yüzey işlemlerinin zirkonyanın iki eksenli bükülme dayanımı üzerindeki etkisini araştırmak ve sinterleme öncesi ve sonrası faz dönüşümüne etkilerini belirlemektir.
Gereç ve Yöntemler: Yarı sinterlenmiş Y-TZP bloklardan 15 mm çapında ve 1,3 mm yüksekliğinde 150 silindirik örnek elde edildi. Bu numuneler rastgele alt gruplara ayrıldı; Kumlama, Er:YAG lazer, Nd:YAG lazer, Er:YAG lazer+kumlama, Nd:YAG lazer+kumlama, ince grenli frez, kalın grenli frez. Yarı sinterlenmiş Y-TZP numunelerinin yarısına tam sinterleme yapılmadan önce, kalanlara ise tam sinterleme işlemi yapıldıktan sonra yüzey işlemlerine tabi tutuldu. Kontrol grubuna herhangi bir yüzey işlem uygulanmadı. Tüm örneklere iki eksenli bükülme dayanımı testi uygulandı. Monoklinik faz dönüşümünü tanımlamak için X-ışını kırınım analizi (XRD) yapıldı. Veriler Kruskal-Wallis, Man Whitney U testi ve Wilcoxon testi ile analiz edildi (p<0,05).
Bulgular: Tam sinterlemeden önce yüzey işlemi gören numuneler daha düşük iki eksenli bükülme dayanımı gösterdi. Tüm gruplarda en yüksek iki eksenli bükülme dayanımı değerleri kumlama gruplarında, en düşük değerler ise frezleme gruplarında görüldü. XRD analizine göre en yüksek faz dönüşümü kumlama grubunda görüldü. Tam sinterleme işlemlerinden sonra uygulanan kumlama, Er-YAG lazer+kumlama ve Nd-YAG lazer+kumlama yüzey işlemlerinin iki eksenli eğilme dayanımını büyük ölçüde artırdığı görüldü. Tüm kumlama işlemlerinde diğer gruplara göre daha fazla monoklinik faz değişimi görüldü.
Sonuç: Yüzey işlemlerinin zirkonyanın hem mekanik özelliklerini hem de faz değişimlerini etkilediği bulundu.
Anahtar Kelimeler